Εγκεφαλική παράλυση

Εγκεφαλική παράλυση ονομάζουμε την διαταραχή στην στάση και κίνηση που οφείλεται σε μόνιμη, μη εξελισσόμενη βλάβη του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Διακρίνεται ανάλογα με την εικόνα της, σε σπαστικότητα, αταξία και δυσκινησία. Στην δυσκινησία περιλαμβάνεται η αθέτωση, η χορεία και η δυστονία. Ανάλογα με την περιοχή του ΚΝΣ που προσβάλλεται, υπάρχει η αντίστοιχη κλινική εικόνα.

Σε προσβολή του φλοιού, κυριαρχεί η σπαστικότητα, σε προσβολή των πυρήνων και της γέφυρας η δυστονία, σε προσβολή στην παραγκεφαλίδα κυριαρχεί η αταξία.

Η σπαστικότητα είναι η συχνότερη μορφή, ακολουθούμενη από μικτούς τύπους βλάβης.

Η διάκριση στην νόσο ανάλογα με τη γεωγραφική κατανομή επιτρέπει ευχερέστερη συνεννόηση για την περιφερική έκταση της διαταραχής.

Διακρίνουμε την:

Σε τετραπληγία η προσβολή αφορά τα άνω και κάτω άκρα, σε διπληγία τα κάτω άκρα, ενώ σε ημιπληγία η προσβολή αφορά το σύστοιχο άνω και κάτω άκρο.

Σε κάθε ασθενή με εγκεφαλική παράλυση, η αντιμετώπιση είναι σφαιρική. Οι προτεραιότητες στα παιδιά αυτά ιεραρχούνται, με κυρίαρχο σημείο την επικοινωνία, την αυτοεξυπηρέτηση και μετά ακολουθεί η βελτίωση της κινητικής δραστηριότητας.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος του άνω άκρου στην εγκεφαλική παράλυση, κυριαρχείται από ένα σύνολο παραφόντων πέραν την κινητικής διαταραχής.

Στην πάθηση υπάρχει αισθητηριακή διαταραχή που αφορά την επιπολής και εν τω βάθει αισθητικότητα, την στερεογνωσία, τα μαθησιακά προβλήματα, την συνοδό γενικευμένη αγνωσία αλλά και την επιβάρυνση από την διαταραχή στην οπτική οδό.

Ο δείκτης νοημοσύνης ή καλύτερα το επίπεδο επικοινωνίας και η ηλικία στα παιδιά συμπληρώνουν τους παράγοντες που επηρεάζουν τον σχεδιασμό της θεραπείας σε συνδυασμό με τις υπάρχουσες προσαρμογές των παιδιών.

Αν και ο έλεγχος κλινικά ενός εκάστου μυός, ή και ομάδος μυός είναι μάλλον αδύνατος στην εγκεφαλική παράλυση, εν τούτοις η διάκριση των προβλημάτων του άνω άκρου ανάλογα με τη άρθρωση, είναι χρήσιμη διάκριση.

Στην περιοχή του ώμου, η συνήθης παραμόρφωση είναι προσαγωγή και έσω στροφή του άνω άκρου. Η δυσχέρεια αφορά την αυτοεξυπηρέτηση στην ένδυση και στην υγιεινή της περιοχής στην μασχάλη.

Η σύλληψη αντικειμένων σε υψηλότερο από την κεφαλή σημείο, το χτένισμα και η συμμετοχή σε αθλητικές δραστηριότητες, είναι δευτερεύοντα προβλήματα. Η περιοχή του ώμου ελάχιστα δυσχεραίνει δραστηριότητες στο πρόσωπο ή στο τραπέζι.

Η εγχειρητική παρέμβαση συνίσταται στην διατομή ρικνών μυών (μείζονα θωρακικού, υποπλάτιου, ελάσσονα στρογγυλού ή και θυλάκου). Κυρίαρχο σημείο είναι η αποφυγή της υποτροπής στην προσαγωγή με την χρήση βοηθημάτων και κατάλληλης εργοθεραπευτικής προσαρμογής στις ανάγκες του παιδιού.

Σε ασθενείς με εξωπυραμιδική προσβολή πρέπει να ελεγχθεί η πιθανότητα της αστάθειας ή και εξαρθρήματος του ώμου. Αυτό γίνεται συχνότερο όταν υπάρχει και επιληψία. Η εγχειρητική αποκατάσταση έχει κινδύνους υποτροπής ή μετατροπής της πρόσθιας αστάθειας σε οπίσθεια αστάθεια.

Στον αγκώνα κύριο πρόβλημα είναι η σύγκαψη και ο πρηνισμός. Επιβαρύνει το άνω άκρο σε δραστηριότητες που αφορούν κύρια την τοποθέτηση της άκρας χειρός στο πρόσωπο.

Δραστηριότητες όπως η υγιεινή του προσώπου και του στόματος, το χτένισμα, η σύλληψη αντικειμένων στην μέση γραμμή, και η συγκράτηση, η χρήση περιπατητήρα, επηρεάζονται σημαντικά.

Αντίθετα δραστηριότητες όπως η γραφή ή χρήση υπολογιστή, δεν επιβαρύνονται ιδιαίτερα. Η λειτουργικότητα όμως του άνω άκρου, επηρεάζεται από την επαφή της ραχιαίας επιφάνειας της άκρας χειρός στο πρόσωπο.

Η σύγκαμψη στο αγκώνα είναι ιδιαίτερα εμφανής στην βάδιση, όπου η έλλειψη αιώρησης στο άνω άκρο, κύρια σε τροχάδην, αποτελεί πολλές φορές το πρώτο σημείο να διαγνωστεί ασθενής με ήπια ημιπληγία.

Εγχύσεις αλλαντικής τοξίνης στην αντιμετώπιση της εγκεφαλικής παράλυσης

Η αλλαντική τοξίνη αποτελεί μέσο για την ελάττωση της σπαστικότητας των μυών.

Η αντιμετώπιση παιδιών με εγκεφαλική παράλυση γίνεται μετά απο μελέτη και καταγραφή της κινητικής διαταραχής, σχεδιασμό των κινητικών στόχων και επιλογή των κύρια προσβεβλημένων ομάδων. Δείτε αναλυτικά ΕΔΩ.

Διαβάστε επίσης: